احوال شما؟

خوب هستین؟

چاکر شما! ما هم خوبیم!

آقا ما عیال وار شدیم رفت!!!!

به جان خودم مخمو زدن! ما اصلا اهل این حرفا نبودیم به خدا!!

آقا اصلا نفهمیدیم چی شد! تا به خودمون اومدیم دیدیم نشستیم پای سفره ی عقد!!

آقا.... (اه! چقدر می گم آقا!!!)

دیگه شرمنده ی همه تون شدم این چند وقته!

خواستم فقط بگم دیگه من بعد منتظر پستای من نباشین! من خیلی هنر کنم بتونم بیام براتون کامنت بذارم( که می ذارم!!!!) ولی دیگه پست رو بی خیال! به هر حال  دیگه باید برم رخت شویی و ظرفشویی و آشپزی و کهنه شویی(!!!) یاد بگیرم وگرنه همون روز اول مثل چک برگشتی به خونه پدر گرامی ارجاع داده می شم!!!!!!!!!! (نه خداییش به قول لاغر مردنی آقای نامزد! همه چیش خوبه الا سلیقه اش تو انتخاب همسر!!!!)

خب دیگه عزیزان اگر بار گران بودیم رفتیم! حالا اشک نریزین ما همچنان مزاحم هستیم و به این راحتیا شرمون رو کم نمی کنیم! شاید من بعد به اتفاق جناب همسر گرامی کامنت دونی تون رو مزین کنیم!

خب دیگه قربون همگی

زت زیاد هم نگم و یکم عفت کلام رو رعایت کنم برم تمرین کنم لفظ قلم حرف بزنم!

خب چی بگم به جاش؟ آهان ... بای عزیزممممممممممممممممممم (اوووهوووووووع)

نکته : قطعا قیافه ی این جانب در هنگام ادای عبارت پایانی پاراگراف بالا دیدنی خواهد بود!!!!