سلام و صدها سلام بر دوستان عزیز و محترم و گرامی.این روزا با نزدیک شدن به کنکور فنی حرفه ای و با توجه به وقت کمی که من از بابت رفتن با دانشگاه علمی کاربردی  دارم اصلا وقت نمیکنم مثل سابق بیام نت و همینجا از حضار گرامی طلب  مغفرت دارم و قول میدم بعد از کنکور جبران کنم.

امروزم راستش  حرف زیادی ندارم واسه گفتن فقط یه شعری میذارم و دیگر هیچ.

این اشعار مال منطق والطیر از اثار عطار نیشابوریه که من به صورت گلچین مینویسم.

گفت ما را هفت وادی در ره است        چون گذشتی هفت وادی درگه است

وانیامد در جهان زین راه کس              نیست از فرسنگ ان آگاه کس

هست وادی طلب آغاز کار                  وادی عشق است از آن پس بی کنار

پس سیم وادیست آنرا معرفت              پس چهارم وادی استغنی صفت

هست پنجم وادی توحید پاک                پس ششم وادی حیرت صعبناک

هفتمین وادی فقرست و فنا                   بعد از این روی روس نبود ترا

در کشش افتی روش گم گرددت             گر بود یک قطره قلزم گرددت

واما در اینجا به گفتن وادی عشق که پس از وادی طلب هست بسنده میکنیم.

بعد از این وادی (منطور وادی طلب هست)عشق آید پدید

غرق آتش شد کسی کانجا رسید

کس در این وادی به جز اتش مباد                        وان که آتش نیست عیشش خوش مباد

عاشق آن باشد که چون آتش بود                       گرم رو سوزنده و سرکش بود

عاقبت اندیش نبود یک زمان                               در کشد خوش خوش در آتش صد جهان

لحظه ای نه کافر داند و نه دین                             ذره ای نه شک شناسد نه یقین

دیگران را وعده فردا بود                                       لیک او را نقد هم اینجا بود

تا نسوزد خویش را یکبارگی                                کی تواند رست از غمخوارگی

زنده دل باید درین ره صد هزار                              تا کند در هر نفس صد جان نثار

این وادی عشق بود.نوشتیم واسه عشاق برن حال کنن خوش باشن.

تا آپی دیگر بدرود دوستان.