اول: جایتان خالی جمعه ی هفته ی پیش یکی از آشناهایمان رفته بود کوه پایش لیز خورد و چیزی حدود 200 متر پرت شد پایین و چون چیز زیادی ازش نمانده بود مرد! سی سالش هم نشده بود شانس آورد که بچه نداشت ولی خب زنش بیوه شد... مداحی هم که آمده بود برای ختم سنگ تمام گذاشت و درحالی که همه در حال گریه و زاری بودند می گفت: « اگر علی اکبر هزاران زخم به بدن داشت این جوان ما وقتی پرت شد، به سنگ های تیز خورد و تکه پاره شد و هر گوشه ی بدنش ...» (به دلیل احتمال جریحه دار شدن روحیه ی شما از شرح بقیه ی حرف ها که چیزی تو مایه های سلاخی و گوشت چرخ کردن بود معذوریم ) کار به جایی کشید که مجبور شدند سیم میکروفن را قطع کنند و سر و ته قضیه را هم بیاورند...

نکته ی آماری :از اول زمستان تا این لحظه که شما این ها را می خوانید 8 تا از فک و فامیل جام رحمت را سرکشیده اند طوری که مجبور شدیم 7 تا مراسم تدفین و 20 تا ختم برویم محض اطلاع هم بگوییم امسال فقط حضور در یک مجلس عروسی نصیبمان شد!

پند اخلاقی: این قدر که مقید هستیم که به ختم و مراسم یادبود اموات برویم اگر به دیدار اقوام زنده برویم لااقل ثواب صله ارحام نصیبمان می شود...

جواب پند اخلاقی: اولا مجلس ختم و این ها مثل عید دیدنی است چون منتظرمان هستند کسی به زحمت نمی افتد، ثانیا خود این مجلس ها سبب صله رحم می شود! باور کنید ما کسانی را توی ختم می بینیم که توی تعطلیلات عید نمی بینیم!

یاد آوری تاریخی: معمولا رسم براین است که از هر جایی بزنند به دشت کربلا، نه بالعکس! این مداح محترم انگار خواسته بود ساختار شکنی کند ولی بدجایی این کار را کرد!!

نتیجه گیری عاقلانه: این حادثه بار دیگر نشان داد حضرت قابض الارواح کاری به سن و جنس و شغل و زمان و مکان ندارد، ولی خب کو گوش و چشم و عقل شنوا و بینا و عاقل؟!

دوم: چند روز پیش یکی از آشناها می خواست با هوایپما برود سفر ( اشتباه حدس زدید این یکی هنوز زنده است!!) موقع خداحافظی می گفت من ساعتم را به دست راستم می بندم تا اگر هواپیما سقوط کرد با این نشانی جسدم را پیدا کنید...  دلمان نیامد به مسافر بگوییم اگر هواپیما سقوط کند طوری می میری که خودت هم دست چپ و راستت را گم می کنی چه برسد به ما...! خلاصه مسافر ما رفت و سالم رسید و ولی موقع برگشت بعد از 24 ساعت تاخیر، بلیط و پرواز با هم کنسل شد تا عزیز دلمان از راه جاده خودش را به ما برساند... وقتی برگشت حسابی شاکی بود که چرا همه چیز روی هواست... ما هم توضیح دادیم چون هواپیما اصالتا روی هوا پرواز می کند  سیستمش هم روی هواست دیگر! تازه شانس آوردی با این وضع تصادفات زنده برگشته ای!!!

نکته ی بی ربط : هر روز 700 نفر در حوادث رانندگی می میرند و صدای کسی در نمی آید، ولی تا هواپیمایی سقوط می کند یا زلزله می آید همه شلوغ می کنند...

پاسخ دندان شکن: چون این 700 نفر هر کدامشان یک گوشه ی این کشور قبض روح می شوند ولی در سقوط یا زلزله یکهویی چند صد نفر با هم نفس کشیدن یادشان می رود که خوب صدا می کند...

محض اطلاع: آمار قربانیان روزانه ی تصادفات در ایران از مجموع تلفات یک جنگ درست و حسابی بیشتر است. کسی یک نقشه ی درست و حسابی برای حمله به مواضع دشمن فرضی سراغ ندارد ؟!